← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

મૂક ને

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

જે ગયું, એ તો ગયું, એની ઉધારી મૂક ને,
ભીતરે ખૂંપી ગયેલી એ કટારી મૂક ને.

રાતભર પડખાં ફરે છે ભીતરે યાદો ભરી,
આ સ્મરણની શૂળની જૂની પથારી મૂક ને.

આજ સૂરજ સાવ નવલો, માર્ગ પણ નવલો હવે,
ભૂતના ઘોડા ઉપર બેઠી સવારી મૂક ને.

દીકરી પરણી, વસી છે સાસરે હરખાઈને,
બાપ, હાથે ઢીંગલી એની દુલારી મૂક ને.

આ પરાગે ફૂલ છોડ્યું, વાયરે ઊડી જવા,
તું ય પાંખો ખોલ, જૂની આ અટારી મૂક ને.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #ભૂતકાળ #મુક્તિ #સ્મરણ #નવીશરૂઆત #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #LetGo #Past #Memories #NewBeginnings #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખઆંસુઆગલો લેખ →મારી ગુજરાત