મેહુલિયાને આમંત્રણ

આવ રે મેહુલિયા, મારે આંગણિયે આવ,
તરસી ધરતીની છાતી પર ઝરમર ઝરમર ગાવ.

ચાસ ખેડીને બેઠો ખેડુ, આંખ ઠરે આકાશે,
બીજ મૂઠીમાં બેઠાં બેઠાં સપનાં સેવે શ્વાસે;
ધોરિયે ધૂળ ઊડે ને ઊડે ઢોરનાં ઓરતાં સાવ…
આવ રે મેહુલિયા…

વહુવારુની ઓઢણીએ કૈં મોર ચીતર્યા છાના,
વાટ જુએ છે કૂવા, ખાલી ઘડા ને ખાલી પાના;
એક વાર તું ગાજે તો આખું ગામ ભરે ઉચ્છાવ…
આવ રે મેહુલિયા…

પરાગ કહે: તું વરસે ત્યારે ધરતી માતા હરખે,
રોટલે રોટલે સુગંધ બેસે, ઘર ઘર દીવડા ઝબકે;
તારા વિના આ ગામને કોણ દેશે જીવતરભાવ?
આવ રે મેહુલિયા…

– પરાગ રતનપરા