← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

મથામણ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

પથ્થરોની ફાટમાંથી ઘાસ ઊગી જાય છે,
જીવવાનો રસ હશે તો માર્ગ સૂઝી જાય છે.

હાથમાં રેખા નથી, એનો મને ના રંજ છે,
ટાંકણું લઈને ઘસું તો ભાગ્ય કોરી જાય છે.

એક દીવો રાતભર તોફાન સામે ઝૂઝતો,
ના નમે જે વાયરાને, એ જ જીતી જાય છે.

કેટલી ઠેસો ખમી, એની ગણતરી ક્યાં કરું?
ઠેસ વાગે, પણ પછી પગ ચાલ શીખી જાય છે.

પાનખરમાં પણ પરાગે ફૂલ રાખ્યું શ્વાસમાં,
ડાળ સૂકી હોય, તોયે મૂળ મ્હોરી જાય છે.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #સંઘર્ષ #હિંમત #આશા #પુરુષાર્થ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Struggle #Resilience #Hope #NeverGiveUp #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખમોડુંઆગલો લેખ →ભોળું હૈયું