મનવા, શીદને મૂંઝાય?

મનવા, શીદને મૂંઝાય? એ તો બેઠો છે રખવાળ,
જેણે ચાંચ દીધી પંખીને, એ દેશે ચણનો થાળ.

કાલની ચિંતા કાલને સોંપી, આજનો દીવો બાળ,
ઝાઝું વિચારે ઝાઝું દાઝે, છોડ મનનો જંજાળ;
નદી ક્યાં પૂછે સાગરનો રસ્તો? એ તો વહે ઢોળાવ…
મનવા, શીદને…

નરસૈયાની હૂંડી સ્વીકારી, મીરાંનો વિષ પીધો,
દ્રૌપદીની લાજ રાખી, સુદામાને મહેલ દીધો;
તારી નાનકડી ચિંતાનો શો એને ભાર, ગમાર?
મનવા, શીદને…

પરાગ કહે: મેં તો હળવેથી મૂકી દીધો ભાર,
હવે નાવ ચલાવે એ, ને હું તો ગાઉં મલ્હાર;
જેનું કામ એ જ કરશે, તું તો રટ એનું નામ…
મનવા, શીદને…

– પરાગ રતનપરા