મનનો મેળ

ના જોયાં'તાં જનમ-કુંડળી, ના જોયો'તો ગોળ,
એક નજરમાં બંધાઈ ગયો મનડાં કેરો મેળ.

કૂવા કાંઠે બેડું ઉપાડ્યું, મેં ટેકો દીધો સહેજ,
તેં નીચું જોઈ સ્મિત વેર્યું, ભીંજાઈ ગઈ આખી સેજ;
વાત ન કીધી, નામ ન પૂછ્યું, તો ય વાગી ગ્યો ઢોલ…
એક નજરમાં બંધાઈ ગયો…

ગામ આખું પૂછે: ‘કોણ છે ઓલી? ક્યાંની? કોની જાયી?’
મેં કીધું: ‘મારા ઘરનો દીવો, મારી ભવની સગાઈ’;
માએ મલકી ઝાંપે મૂક્યો કંકુ-ચોખાનો થાળ…
એક નજરમાં બંધાઈ ગયો…

પરાગ કહે: આ મેળ નથી ગ્રહ-નક્ષત્રની રમત,
બે હૈયાંનો તાર મળે, ત્યાં જ વાગે સાચી શરત;
ચાલીસ વરસે ય એ જ ઝાંપે ઊભાં, એ જ છે ખેલ…
ના જોયાં'તાં જનમ-કુંડળી, તો ય મળ્યો મનનો મેળ.

– પરાગ રતનપરા