← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

મજૂરની હથેળી

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

જ્યોતિષીએ
મજૂરનો હાથ જોયો
ને ચશ્માં સરખાં કર્યાં:
‘આમાં તો રેખાઓ જ નથી!’

મજૂર હસ્યો:
‘હતી, સાહેબ.
ઈંટો ઊંચકતાં ઊંચકતાં
ઘસાઈ ગઈ.’

જ્યોતિષી પાસે
એ દિવસે કોઈ જવાબ નહોતો;
પણ સામે ઊભી થતી
ઇમારતની દરેક ઈંટ પર
એની રેખાઓ
સ્પષ્ટ વંચાતી હતી.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખગોપીઓનો હિસાબઆગલો લેખ →ભીંજાઈએ