માટીનો દીવો

માટીનો મારો દીવડો, ને રૂની મારી વાટ,
તેલ પૂર્યું છે પ્રેમનું, ભલે ઝંઝાવાતની રાત.

કુંભારે ચાકડે ઘડ્યો, તડકે તપાવ્યો ખૂબ,
એટલે તો ઝંઝાવાતે પણ ઝળહળે એનું રૂપ;
નાનો ભલે, પણ અંધારાને દેતો સામી માત…
માટીનો મારો…

ઝૂંપડીમાં એ ઝગમગે, ને હવેલીમાં પણ એ જ,
ગરીબ-તવંગર ભેદ ન જાણે, સૌને સરખું તેજ;
એક દીવાથી બીજો દીવો, એવી એની નાત…
માટીનો મારો…

પરાગ કહે: આ કાયા પણ છે માટીનું કોડિયું,
શ્વાસનું તેલ ખૂટે તે પહેલાં કોઈનું ઘર અજવાળવું;
બુઝાય ત્યારે ધુમાડો નહીં, મ્હેકે એવી વાત…
માટીનો મારો…

– પરાગ રતનપરા