મારામાં

ગલી છોડી, નદી છોડી, છતાં આ વતન મારામાં,
ધુમાડો, ઢોર ને ગરબા, સમાયું ગગન મારામાં.

નથી મેં ઝાડ રોપ્યું, પણ ઘટા ઝૂલી રહી ભીતર,
ખરે છે પાંદડાં ઝીણાં, ફરે છે પવન મારામાં.

નથી મા, પણ હજી એની સુગંધી ઓઢણી ઝૂલે,
હજી એ તાવની રાતો, હજી એ જતન મારામાં.

ભલે ચાલું, ભલે બોલું, ભલે હસતો ફરું સઘળે,
ગડી વાળી સદા રાખ્યું, હજી આ કફન મારામાં.

પરાગે ફૂલ ખોયાં, બાગ ખોયા, ડાળ પણ છોડી,
છતાં મ્હેકે હજી રોજે, હસે એ ચમન મારામાં.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #વતન #સ્મૃતિ #મા #અસ્તિત્વ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Homeland #InnerWorld #MotherMemories #Mortality #ParagRatanpara