માણસ ક્યાં?

ખોટી શાન ને મોભા ખાતર, રિવાજના દોરડે બાંધ્યો,
આપણામાં એક માણસ હતો, એને ક્યાંય ન સાંધ્યો.

લગ્નમાં લાખ ઉડાડ્યા, ને પાડોશી ભૂખ્યો સૂતો,
મંદિરે સોનું ચડાવ્યું, ને નોકર ફાટ્યા જૂતે;
જાત-પાતની ભીંતો ચણી, ને ઘરમાં ભાઈ જુદો રાંધ્યો…
આપણામાં…

‘લોક શું કહેશે?’ એ ડરમાં દીકરીનાં સપનાં તોડ્યાં,
‘આબરૂ જાશે!’ એ બીકે સાચા સંબંધ છોડ્યા;
મોટાં ઘર ને નાનાં મન, ને અહંનો મહેલ સાંધ્યો…
આપણામાં…

પરાગ કહે: આ સૌ ઉતારી, એક વાર તો જોજો,
અંદર બેઠો માણસ રડે છે, આંસુ એનાં લોજો;
મોભો ગયો તો ગયો, ભાઈ, પણ માણસ પાછો લાધ્યો…
આપણામાં…

– પરાગ રતનપરા