← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

માળો છોડતાં

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

હૉસ્ટેલ જતી વખતે
દીકરીએ
પોતાનો ઓરડો સાફ કર્યો.

ટેડી-બેર
કબાટની ઉપર ગોઠવ્યું,
જૂની ઢીંગલીઓ
પેટીમાં મૂકી,
દીવાલ પરનાં ચિત્રો
ઉતાર્યાં નહીં.

જતાં જતાં
બારણે ઊભી રહીને
બોલી:
‘પપ્પા, ઓરડો એમનો એમ રાખજો.’

ટ્રેન ઊપડી.

ઘેર આવ્યો
તો ઓરડો તો
એમનો એમ હતો.

ફક્ત
આખું ઘર
એક ઓરડો મોટું થઈ ગયું હતું.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખલાલ પેટીઆગલો લેખ →ડંખ