← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

કુંડામાં લીમડો

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

અહીં
મારા ઘરની પાછળ
મેં એક લીમડો વાવ્યો છે,
કુંડામાં.

શિયાળે
એને
અંદર લઈ લઉં છું,
હીટર પાસે,
જાણે
ઘરડી માને
ઠંડીથી બચાવતો હોઉં.

પાડોશી પૂછે છે:
‘આ શું છે?’
હું કહું છું:
‘ઝાડ.’
પણ મનમાં બોલું છું:
‘ગામ.’

ક્યારેક
એનું એક પાન
દાંતે ચાવું છું —
કડવું.
બરાબર એવું જ,
જેવું બા કહેતી:
‘બેટા, પરદેશ મીઠો લાગે,
પણ ઘર જ સાચું ઓસડ.’

લીમડો
કુંડામાં
વધતો નથી.
મારી જેમ જ —
મૂળ
ક્યાંક બીજે
રહી ગયાં છે.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખસરકી ગયાં સમણાંઆગલો લેખ →લાગતું