← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ખભા

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ખભા બાપુના તો સહારા હતા,
અમે ત્યાં ચડીને સિતારા હતા.

હવે લાકડી લઈ ડગે છે કદમ,
કદી પીઠ પર ઘાસ-ભારા હતા.

નદી પાર કરતાં ખભે હું હતો,
મને મન બધાયે કિનારા હતા.

હવે બોલ ઝીણા થયા એમના,
હવે માત્ર ભીના ઇશારા હતા.

પરાગે ઉપાડ્યા ખભે બાપુને,
થયું: એ ખભા પણ અમારા હતા.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #પિતા #બાપુ #ખભો #અંતિમવિદાય #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Father #FathersShoulders #Gratitude #LastJourney #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખચંપલઆગલો લેખ →કાચની બંગડી