ખારવણ

દરિયો બોલાવે ને હોડી ડોલે, મારો ખારવો ગયો મધરાતે,
ઘરમાં દીવો ને મનમાં મોજું, ઊછળે વાતે વાતે…

જાળ ગૂંથી’તી રાતે બેસી, ગાંઠે ગાંઠે નામ,
લંગર છોડતાં બોલ્યો હસીને: ‘આવીશ પૂનમ શામ’;
ભરતી આવે, ઓટ આવે, આંખ ઝૂરે પરભાતે…
દરિયો બોલાવે…

શંખ લાવજે, છીપ લાવજે, કહેતી’તી હું ભોળી,
હવે કહું છું: ‘તું જ આવજે, ખાલી રાખજે ઝોળી’;
મોતી શું કરવાં, જો દરિયો તને લઈ જાય સંગાથે…
દરિયો બોલાવે…

પરાગ કહે: ખારવણનું હૈયું દરિયાથી યે ઊંડું,
ખારાં જળ પી પી એણે રાખ્યું મીઠું કૂંડું;
સઢ દેખાયો દૂર ક્ષિતિજે, ચાંદ ઊગ્યો આ રાતે…
દરિયો બોલાવે…

– પરાગ રતનપરા