ખાલી કટોરો

ખાલી કરી દીધો મેં તો મારો કટોરો રે,
ત્યારે સાકીએ રેડ્યો રંગ અનોખો રે.

ભરેલા પ્યાલામાં ક્યાંથી ઝીલું મદિરા?
‘હું’ ને ‘મારું’ ભરી રાખ્યું’તું, જાણે કોઈ હીરા;
ઠાલવ્યા ત્યારે છલક્યો નૂરનો દરિયો રે…
ખાલી કરી દીધો…

પીધો તો આંખોમાં ઊગ્યા સાત આસમાન,
ઘૂંટડે ઘૂંટડે ભૂલ્યો હું મારું ભાન;
‘હું’ ઊડી ગયો, રહી ગયો બસ ‘તું’નો ઓટલો રે…
ખાલી કરી દીધો…

પરાગ કહે: આ મયખાનું તો છે ભીતર,
બહાર શોધે એને મળે ઠાલી ઠોકર;
ખાલી થાય એ જ પામે, એવો પ્રેમનો નુસખો રે…
ખાલી કરી દીધો…

– પરાગ રતનપરા