← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

કન્યાવિદાય

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

જાન ચાલી, ઢોલ થંભ્યા, ઘર બધું સૂનું થયું,
ઓસરીનો હીંચકો પણ સાવ ચુપ, જૂનું થયું;
બાપ મંડપમાં હસીને સૌ સગાંને ભેટતો,
એકલો પડતાં જ એનું આંસુ પણ ઊનું થયું.

– પરાગ રતનપરા

મુક્તક
← પહેલો લેખસરહદઆગલો લેખ →તૂટ્યા પછી