જૂની પોળ

જૂની પોળનાં સૂનાં રે ઘર, સૂનાં ગોખ-ઝરૂખા,
ઝૂરે ચબૂતરે કબૂતર, ઝૂરે ઓટલા ભૂખ્યા.

ઉતરાણે અહીં ધાબાં ગાજતાં ‘કાપ્યો છે!’ની બૂમે,
દિવાળીએ દીવડા ઝગતા, હોળી હસતી ઘૂમે;
હવે દીકરા ફ્લૅટે ગ્યા, ને તાળાં લટકે સૂકાં…
જૂની પોળનાં…

ઓટલે એકલી ડોશી બેઠી, ગણતી ધીમે માળા,
‘કોણ આવ્યું?’ — પૂછે પાછી, સાંભળી પવનના ચાળા;
એની ઝાંખી આંખે ઝૂલે વરસો કંઈક અનૂખાં…
જૂની પોળનાં…

પરાગ કહે: આ પોળ નથી, આ તો લોહીનો તાંતો,
ઈંટે ઈંટે સગપણ ઊગ્યું, ખડકીએ ખડકીએ નાતો;
ભલે ગયા મોટા ઘરમાં, મૂળ અહીં જ રહ્યાં ચૂક્યાં…
જૂની પોળનાં…

– પરાગ રતનપરા