ઝાંખા ચહેરા

હવે ચશ્માંનો નંબર વધે, ને ઝાંખા સઘળા ચહેરા,
ઝાંખા ઝાંખા દિવસો લાગે, સપનાં થયાં ગહેરાં.

છાપું દૂર ધરીને વાંચું, અક્ષર થાતા ઝીણા,
પણ જૂની એ ચિઠ્ઠી વાંચું ચશ્માં વિના, ભીના;
આંખ ભલે ને ઝાંખી, મનમાં અજવાળાંના ડેરા…
હવે ચશ્માંનો નંબર વધે…

સાંજ પડે ને બારી પાસે બેસું ખુરશી ઢાળી,
આવનજાવન જોઉં રસ્તે, ઝાંખી ઝાંખી ભાળી;
કોક પગરવે ધબકે હૈયું: દીકરા આવ્યા ઘેરા?…
હવે ચશ્માંનો નંબર વધે…

પરાગ કહે: આ આંખ ઢળે, પણ દૃષ્ટિ ક્યાંય ન ઢળતી,
બહાર અંધારું ઊતરે ત્યારે ભીતર જ્યોતિ બળતી;
જે દેખ્યું, એ ઓછું દેખ્યું, હવે દેખું ગહેરાં…
હવે ચશ્માંનો નંબર વધે…

– પરાગ રતનપરા