ઝાકળ વીણવા

ઝાકળ વીણ, સખી, ઝાકળ વીણ,
હજી તો સૂરજ ઊંઘે છે, ને રાત હજી છે ઝીણ.

ઘાસે ઘાસે મોતી બેઠાં, પાંદે પાંદે હીરા,
પગલાં ધીમાં મૂકજે, નહીંતર જાગી જાશે પીરા;
ફૂલની પાંદડીએ બેઠું, એક ટીપું, તે પીણ…
ઝાકળ વીણ, સખી…

સૂરજ આવશે, લઈ જાશે આ મોતી બધાં ઉઠાવી,
આપણે પણ એવાં જ, ઘડી બે ઘડીનાં, સાવ ભાવી;
જે પળ તારી હાથ આવી, એ પળમાં તું લીન…
ઝાકળ વીણ, સખી…

પરાગ કહે: આ ઝાકળ-મોતી ખિસ્સે કદી ન રહેશે,
આંખે ઝીલી લેજે, એ જ આખું જીવતર કહેશે;
વહેલી સવારે જાગે, એને મળે જગતનું બીન…
ઝાકળ વીણ, સખી…

– પરાગ રતનપરા