← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ઝાકળ હતું

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

પાંપણો પર એક ક્ષણ બસ રાતનું ઝાકળ હતું,
મન કહે તું આવશે, એ વાતનું ઝાકળ હતું.

જે વિદાયે બેઉની ભીની હથેળી થઈ હતી,
એ જ તો આ જિંદગીનું હાથનું ઝાકળ હતું.

રોજ તુલસીની કને જે ઓસ ટપકે છે, સખી,
ના ઉષાનું, ના નિશાનું, માતનું ઝાકળ હતું.

સંગ ચાલ્યા’તા જરા, ને અધવચે છોડી ગયા,
ઘાસના તરણા ઉપર, એ સાથનું ઝાકળ હતું.

આ પરાગે પાંદડાં પર જે લખી ભીની ગઝલ,
એ ન’તા શબ્દો જરા, એ જાતનું ઝાકળ હતું.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #ઝાકળ #ક્ષણભંગુર #વિદાય #ભીનાશ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Dewdrops #FleetingMoments #Parting #TenderHeart #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખધૂળેટી પછીની સવારઆગલો લેખ →બાળપણ ઉછીનું