ઝાકળ

ઝીણું ઝીણું ઝાકળ ઝરે, ને ઘાસ ઝૂલે રે ઝૂલે,
રાતનો સંદેશો લઈને પાંદડું ખૂલે રે ખૂલે.

ચાંદો આખી રાત રડ્યો કે તારલિયા ટપક્યા?
કોણે આ મોતીડાં વેર્યાં, ફૂલે ફૂલે અટક્યાં?
સૂરજ આવે ત્યાં તો સઘળાં સપનાં જેવાં ભૂલે રે…
ઝીણું ઝીણું ઝાકળ ઝરે…

ઘડીક ચમકે હીરા જેવું, ઘડીકમાં ઊડી જાય,
એવું જીવન આપણું ભાઈ, તોય ગર્વે ફુલાય;
ઝાકળ પાસે શીખો: નાનું, પણ ઝળહળવું મૂલે રે…
ઝીણું ઝીણું ઝાકળ ઝરે…

પરાગ કહે: આ ઝાકળ તો છે ધરતીની પ્રાર્થના,
ઊંચે ચડી આભ ભીંજવે, એવી એની ભાવના;
એક ટીપામાં આખું આકાશ, ઝૂકીને જુઓ, ઝૂલે રે…
ઝીણું ઝીણું ઝાકળ ઝરે…

– પરાગ રતનપરા