ઝાકળ

પરોઢે ઘાસ પર બેઠું, ઝગારા મારતું ટીપું,
ગગન આખું, ઉષા, સૂરજ, હૃદયમાં ધારતું ટીપું;
જરા જ્યાં તાપ લાગ્યો, ત્યાં હવામાં ઓગળી ચાલ્યું,
છતાં એ જિંદગી આખી પળે પળ તારતું ટીપું.

– પરાગ રતનપરા