← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ફોન અને મૌન

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

એક ટેબલ, બે જણા, ને બેઉના કર ફોન છે,
વાત કરવી છે ઘણી, પણ શબ્દ સૌ તો ગૌણ છે.

એક ઘરમાં બેઉ, ‘જમ્યા?’ — ‘હા’ લખી દઈએ તરત,
આંગળી બોલ્યા કરે, ને જીભ જાણે મૌન છે.

સ્માઇલી મેં મોકલી, પણ હોઠ તો હસતા નથી,
આ હૃદયનો આજકાલે બસ ‘ઇમોજી’ ટોન છે.

ફ્લેટ મોટો, કાર મોટી, ઘર ઘણું ચમકે ભલે,
રાતભર બંને વચાળે ઊંઘતી તો ‘લોન’ છે.

આ પરાગે ફોન મૂકી, હાથ એનો ઝાલિયો,
તો હસીને એ કહે છે, ‘ઓળખ પડી? કોણ છે?’

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #વ્યંગ #મોબાઈલ #દાંપત્ય #સંવાદ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Satire #PhoneAddiction #MarriedLife #LostConversations #ParagRatanpara

ગઝલવ્યંગ
← પહેલો લેખછુપાવે છેઆગલો લેખ →ઝાકળ