હંસલો

હંસલા, હાલો રે હવે, માનસરોવર દૂર,
આ કાયાની ઝૂંપડી છોડી, ઊડવું છે ભરપૂર.

પીંજરું સોનાનું તોયે પીંજરું તો પીંજરું,
મોતી ચણવાનું મૂકી, મેં વીણ્યું કાંકરું;
હવે ચાંચમાં રાખી લઉં એક સાચનું નૂર…
હંસલા, હાલો રે…

સગાં-વહાલાં ઊભાં ઝાંપે, આંખે આંસુ ધાર,
કોઈ કહે: ‘રોકાઈ જા’, કોઈ કરે પોકાર;
પણ પાંખોમાં વાગે છે હવે અનહદનું સૂર…
હંસલા, હાલો રે…

પરાગ કહે: આ દેહ તો ભાડાનું ઘર, ભાઈ,
ભાડું ભરી, ચાવી સોંપી, ચાલો હસી, ઊંચાઈ;
જ્યાંથી આવ્યા ત્યાં જ જવું છે, નહીં કોઈ મજબૂર…
હંસલા, હાલો રે…

– પરાગ રતનપરા