← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

હથેળી

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

હતી લાલ, ને આજ ખાલી હથેળી,
બની જાપની એક પ્યાલી હથેળી.

વહાવી નદીમાં બધી બંગડી ત્યાં,
હતી રાત આખી સવાલી હથેળી.

ન હોળી, ન ઉત્સવ, ન મેળો, ન ગરબો,
રહી ઓરડે શોક ઝાલી હથેળી.

ધરી દીકરીએ જરા આંગળી ત્યાં,
ફરી ફૂલ ખીલ્યાં, ખુશાલી હથેળી.

પરાગે નિહાળ્યું: સમય તોય ચાલે,
ભલે રંગ ઊડે, નિરાલી હથેળી.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #વૈધવ્ય #એકલતા #દીકરી #આશા #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Widowhood #Loneliness #Daughter #ResilientHope #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખઓ કાના!આગલો લેખ →દીધું