હળવું મન

ડુંગરે ઊભો હતો હું, બાથમાં ભરતો પવન,
ધૂળની ડમરી ઉડાડે, સૌ હતું જે, એ વજન;
એક પળ તો હું ય પંખી, મેઘ ને આકાશ હું,
ઘેર પાછો આવતો, લઈ ફૂલ જેવું એક મન.

– પરાગ રતનપરા