← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

હાથથી

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

રેત થઈને આ ક્ષણો તો ચૂપ સરકી હાથથી,
બાંધવા બેઠો સમયને, ગાંઠ છટકી હાથથી.

મેળમાંથી લાલ ફુગ્ગો લઈ ખુશીથી દોડતો,
એ ગયો આકાશમાં, બસ દોર લટકી હાથથી.

પ્રેમપત્રો બાળવા બેઠો હતો હું રાતભર,
એક અક્ષર ના બળે, બસ આગ ઝબકી હાથથી.

હાથ ઝાલી 'મા' લખાવ્યો'તો મને જેણે પ્રથમ,
'મા' લખું છું ત્યાં કલમ આજેય અટકી હાથથી.

ફૂલ પર બેઠી હતી એ રંગની પાંખો, પરાગ,
રંગ રહ્યા આંગળીએ, પાંખ ફડકી હાથથી.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #સમય #ક્ષણ #સ્મૃતિ #મા #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #SlippingTime #Moments #Nostalgia #Mother #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખત્રાજવે ક્યાંથી?આગલો લેખ →રમી આવ્યો