← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ગુંજ્યા કરે

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

બા ગયાં, ને મૌનથી આ ઓરડો ગુંજ્યા કરે,
રામ-માળાના મણે આ ખોરડો ગુંજ્યા કરે.

તેલ ખૂટ્યું, વાટ ખૂટી, જ્યોત પણ ઓલાઈ ગઈ,
તોય ગોખે રાતભર એ દીવડો ગુંજ્યા કરે.

ખાટલે બેસી, હુકો પીતા હતા દાદા અહીં,
એમના ખોંખારથી આ લીમડો ગુંજ્યા કરે.

ખીર મૂકી શ્રાદ્ધમાં, પણ કોઈ ના આવ્યું અહીં,
છાપરે સૂના સમયનો કાગડો ગુંજ્યા કરે.

આ પરાગે શબ્દ-ઈંટો મૌનથી જોડી હતી,
આજ પણ એ ગઝલનો ત્યાં ઝૂંપડો ગુંજ્યા કરે.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #મૌન #પડઘો #પૂર્વજો #ખાલીઘર #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #EchoOfSilence #Ancestors #EmptyHouse #Remembrance #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખયારઆગલો લેખ →કૃપા વરસે