ઘડિયાળ નહોતી ત્યારે

ઘડિયાળ નહોતી ઘરમાં ત્યારે, તોય સમય ના ખૂટતો,
ઓસરીએ બેઠેલો સૂરજ સાંજ લગી ક્યાં ઊઠતો!

કૂવે ગાગર, વડલે છાંયો, ચૂલે શેકાતો રોટલો,
દાદીમાની વારતામાં રાજા રાણીનો ઓટલો;
પાંચ પૈસાની ગોળી ચૂસી, આખો દિવસ ક્યાં ખૂટતો…
ઘડિયાળ નહોતી ઘરમાં ત્યારે…

ટપાલીની સાઇકલ ઘંટડી, આખું ફળિયું દોડતું,
એક જ કાગળ ગામ સહુનાં સુખ-દુઃખ સાથે જોડતું;
મેળો આવે તો ઢોલ ઢબૂકે, મનનો મોરલો ઊઠતો…
ઘડિયાળ નહોતી ઘરમાં ત્યારે…

પરાગ કહે: હવે કાંડે કાંડે સમય ટકટક ટકટક ચાલે,
ફોનની પાંખે વાતો ઊડે, ભેટ્યા વગરના વ્હાલે;
ઘડિયાળો ગણ ગણ કરે, ને માણસ મનમાં તૂટતો…
ઘડિયાળ નહોતી ઘરમાં ત્યારે…

– પરાગ રતનપરા