ગરબો

ઘૂમ્યો રે ઘૂમ્યો ગરબો ચાચરના ચોકમાં,
માડીનો દીવડો ઝળકે, અજવાળું ત્રણે લોકમાં.

તાળીના તાલે ગોરી ઘૂમે ઘમ્મરઘેરે,
ચણિયાની ચોળીમાં આભલાં ચમકે ઝીણી લહેરે;
ઢોલ ગાજે, ધરતી ઝૂમે, મન રહે ન શોકમાં…
ઘૂમ્યો રે ઘૂમ્યો…

દાંડિયે દાંડિયે રણકે, ને મનડાંના મેળ,
વરસ આખાનો થાક ઊતરે, એવો રાતનો ખેલ;
દૂર દેશે દીકરો પણ ઝૂમે વીડિયો-કૉલના ઝોકમાં…
ઘૂમ્યો રે ઘૂમ્યો…

પરાગ કહે: આ ગરબો નથી બસ નાચ કે ગાન,
માડીના ગર્ભે ગૂંથ્યો છે આખા ગામનો પ્રાણ;
નવ નવ દીવા ઝળહળે, ને માનું તેજ ત્રિલોકમાં…
ઘૂમ્યો રે ઘૂમ્યો…

– પરાગ રતનપરા