ગજરો

સાયબો લાવ્યો ગજરો, ને મેં અંબોડે ગૂંથ્યો,
મોગરાની મહેકે મારો ઓરડો આખો ઝૂમ્યો.

સાસુ પૂછે: ‘શેની સુગંધ? આ ક્યાંથી આવી વા’?’
નણદી હસે, દેરાણી ખીજે, હું શરમાઉં બા;
દીવો ઓલવી, ઘૂંઘટ તાણી, ઝરૂખડે મેં છુપ્યો…
સાયબો લાવ્યો ગજરો…

સવાર પડતાં ગજરો કરમાયો, પાંખડી ખરી ગઈ,
પણ ઓશીકે, ચોટલે, મનમાં, ગંધ રહી ગઈ;
ફૂલ ભલે ને એક રાતનું, પ્રેમ નથી કંઈ ઠૂંઠ્યો…
સાયબો લાવ્યો ગજરો…

પરાગ કહે: આ ગજરો નથી, આ તો મનનો ભાવ,
સો રૂપિયાની સાડી કરતાં, દસનો ગજરો લાવ;
નાની નાની વાતોમાં જ, પ્રેમનો દરિયો ઊમટ્યો…
સાયબો લાવ્યો ગજરો…

– પરાગ રતનપરા