એવું આભ દેજે

એવું આભ દેજે, પ્રભુ, જ્યાં પંખી ઊડે નિર્ભય,
ભાષા, ધરમ ને નાતનો ના કોઈ ઊભો ભય.

જ્યાં મસ્તક ઊંચું રાખી ચાલે ખેતરનો ખેડૂ,
જ્યાં જ્ઞાન ન હોય ગીરે મૂક્યું, ના વેચાતું ભેડૂ;
જ્યાં સાચું બોલે સૌ, ને સત્યનો થાય જય…
એવું આભ દેજે…

જ્યાં દીવાલો ના હોય ઘરમાં, ના હોય મનમાં વાડ,
જ્યાં દીકરી ગાતી ગાતી નીકળે, નિર્ભય ઘોર અંધાર;
જ્યાં શ્રમનો પરસેવો પૂજાય, ના પૂજાય ક્રય-વિક્રય…
એવું આભ દેજે…

પરાગ કહે: એવા દેશમાં, હરિ, જગાડજે મુજને,
જ્યાં માણસ માણસને મળે, ના પૂછે ‘કોણ છે તું ને?’
ત્યાં સુધી આ ગીત ગાઉં, રાખી હૈયે વિનય…
એવું આભ દેજે…

– પરાગ રતનપરા