← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ધીરજ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ક્યારનો ઊભો કતારે, કેટલી ધીરજ ધરું?
રોજ ‘બસ, કાલે’ સુણું, હું આટલી ધીરજ ધરું?

મંદિરે ઘંટી વગાડી, આરતી કીધી બધી,
ઈશ, તું બોલે નહીં, હું એટલી ધીરજ ધરું?

કેસ દાદાનો હતો, ને પૌત્ર પણ મોટો થયો,
હાથમાં કાગળ ભરેલી પોટલી, ધીરજ ધરું?

આભ ગાજ્યું, ને ગયું, ને ખેતરે ફાટી તિરાડ,
ખેડુ બોલ્યો: ‘આભ, તારી જેટલી ધીરજ ધરું?’

આ પરાગે શબ્દ શોધ્યા, ક્યાંય ના લાધ્યા, છતાં
મૌન છે ઊંડું, હવે બસ તેટલી ધીરજ ધરું.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #ધીરજ #પ્રતીક્ષા #ન્યાય #ખેડૂત #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Patience #EndlessWait #DelayedJustice #Farmer #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખનવા વર્ષેઆગલો લેખ →વગડાનાં ફૂલ