ધીમેથી સાચું

સાચું કહેજે, ધીમે ધીમે, જેમ પરોઢે અજવાળું,
એકસામટું ઝળહળ દઈને ના કર કોઈનું મન કાળું.

વીજ-કડાકે બાળક ડરતું, મા વાર્તા કહી સમજાવે:
‘આભે ઢોલ વગાડે દેવો’, ને બાળક હસતું આવે;
સત્યને પણ એ જ રીતે પહેરાવ જરા રૂપાળું.
સાચું કહેજે…

તીર સમું જો સત્ય ફેંકે, તો ઘા ઊંડો થઈ જાતો,
ફૂલમાં વીંટી ધરે, તો કાંટો પણ મ્હેકી મ્હેકી જાતો;
મીઠી વાણી, સાચી વાણી — બેઉનું એક જ થાળું.
સાચું કહેજે…

પરાગ કહે: ખુશ્બૂ જેવું સત્ય ફરે છે હળવે,
વાગે નહીં, તોયે પહોંચે ભીતરના ખૂણે ખૂણે;
કોઈ બારી ખોલે, ત્યાં તો મ્હેકે ઘર આખું રૂપાળું.
સાચું કહેજે…

– પરાગ રતનપરા