← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ના રહે

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

સાંજ પણ સૂની પડે, જો ગોખ દીવો ના રહે,
બાગ પણ વેરાન લાગે, એક ટહુકો ના રહે.

બાપના ખભ્ભા ઉપર બેસી જગત જોયું હતું,
કેટલું નીચું થયું આકાશ, ખભ્ભો ના રહે.

જ્યાં સુધી સાથે હતી, બા એક ઝંઝટ લાગતી,
આજ સમજાયું, હવે બા નો જ ઠપકો ના રહે.

રોજ ચકલી ગીત ગાતી’તી સવારે આંગણે,
ફ્લેટની ભીંતે હવે ઘરનો ય માળો ના રહે.

મ્હેક માણી લો હજી, છે ડાળ પર આજે પરાગ,
કાલ આ ડાળે અમારી એક ફોરમ ના રહે.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #ખોટ #માબાપ #કદર #સ્મૃતિ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #ValueOfAbsence #Parents #Gratitude #Loss #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખએક ક્ષણઆગલો લેખ →ધીમેથી સાચું