← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ધરતી ફૂટી

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ધરતી ફૂટી રે, ફૂટ્યો લીલો અંકુર,
મારા ખેતરને શેઢે ઊગ્યું રે સિંદૂર!

આખો ઉનાળો મેં તો આભ સામું જોયું,
ઢોરાંની આંખમાં ય પાણી નહોતું સોયું;
પહેલે ફોરે રે ગામ ગાંડું થઈ નાચ્યું ચકચૂર…
ધરતી ફૂટી રે…

બાપુએ ખોબે ભરી માટી સૂંઘી ધીમે,
જાણે મંદિરનો પ્રસાદ લીધો નિયમે;
ભીની માટીએ ભૂલ્યો ભીંતોનો સઘળો ગરૂર…
ધરતી ફૂટી રે…

પરાગ કહે: એક દાણો દાટ્યો ને આવ્યા હજાર,
આપે તે પામે, એવો ધરતીનો વ્યવહાર;
નમવાનું શીખી લે, તો ઊગશે તારું ય નૂર…
ધરતી ફૂટી રે…

– પરાગ રતનપરા

ગીત
← પહેલો લેખપાછો વળુંઆગલો લેખ →પચાસ વર્ષ પછી