દીવો લઈને આવ

દીવો લઈને ચાલ્યો આવ, રે સાજન, રાત ઘણી છે ઘેરી,
પરોઢનો પહેલો તારો થઈ ઊગજે મારી શેરી…

તારાઓનાં ફાનસ લઈને ચાલજે કેડી કેડી,
ઝાંખરાં વાગે તોય ના અટકજે, ના રોકાજે જેડી;
ઊગમણે ઊભી છું, લઈને કંકુ-ચોખાની ઢેરી…
દીવો લઈને ચાલ્યો આવ…

ઘુવડ બોલે, શિયાળ રડે, ને પવન કરે ચિચિયારી,
તું તો મારા નામની રાખજે હોઠે એક કટારી;
એ નામે અંધારું કપાશે, ને ખૂલશે અજવાળાની ડેરી…
દીવો લઈને ચાલ્યો આવ…

પરાગ કહે: પ્રેમ તો છે પરોઢનો પહેલો તારો,
રાત ગમે તેવી હોય, એનો ઊગવાનો છે વારો;
તું આવે ત્યાં સૂરજ ઊગે, ને ઝળહળે મારી ડેરી…
દીવો લઈને ચાલ્યો આવ…

– પરાગ રતનપરા