← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

દરિયો ને હું

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

દરિયો ને હું સરખા, સાહેલી, બેઉ ઊછળીએ રાત,
ફેર એટલો — મોજું પાછું વળે, ન વળે મારી વાત.

પૂનમ જુએ ને દરિયો ઊછળે, તને જોઉં ને હું,
ખારો એ ય, ખારો હું ય — આંસુની ખારાશ, કહું શું?
એ તો રેતી ભીંજવી ચાલે, મારે ભીંજે ગાત…
દરિયો ને હું…

દરિયાને તો કાંઠો મળિયો, સીમા દોરી દીધી,
મેં તો તારી યાદની આગળ ભીંત ન એકે કીધી;
એ તો ઓટે શાંત થઈ જાય, મારે ભરતી દિનરાત…
દરિયો ને હું…

પરાગ કહે: દરિયો તો લે છે નદીઓને નિજ ખોળે,
હું ય એવો — તારાં આંસુ ઝીલું મારી ઝોળે;
દરિયો ને હું સરખા, તોયે અલગ અમારી ભાત…
દરિયો ને હું…

– પરાગ રતનપરા

ગીત
← પહેલો લેખસાથે હતાઆગલો લેખ →આણું