← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

દરિયો ગાજે

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

દરિયો ગાજે, દરિયો ગાજે, ગાજે આખી રાત,
માછીમારની મેડીએ દીવો, જોતી ઊભી માત.

વહેલી સવારે હોડી લઈને ગયો મારો વીરો,
જાળ ખભે ને ભાથું હાથે, હસતો ધીરો ધીરો;
સાંજ પડી ને આભ ઘેરાયું, વાયુ થયો આઘાત…
દરિયો ગાજે…

મોજે મોજે માંડી આંખો, રેતી ઉપર પગલાં,
દરિયાદેવને નાળિયેર ધર્યું, ધર્યાં કંકુનાં ઢગલાં;
‘દરિયા, તારે ખોળે મારો લાલ, રાખજે એની જાત’…
દરિયો ગાજે…

પરાગ કહે: પરોઢે દૂરથી દેખાઈ એક સફેદ સઢ,
માનાં આંસુ દરિયે ભળ્યાં, ખારાં થયાં બધે ગઢ;
દરિયો ગાજે, પણ મા તો હસે — હારી ગઈ રાત…
દરિયો ગાજે, દરિયો ગાજે, ગાજે આખી રાત.

– પરાગ રતનપરા

ગીત
← પહેલો લેખબોલે છેઆગલો લેખ →મૌનનો શબ્દકોશ