← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

દરિયાનો ગરબો

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

નવરાતની રાતે
માછીમારવાડમાં
ગરબો મંડાય છે
રેતી ઉપર.

વહાણ બધાં
લાંગરેલાં છે,
જાળ સુકાય છે,
અને દરિયો
પહેલી વાર
માછીમારોની દીકરીઓને
નાચતી જુએ છે.

એ તાળી પાડે છે
મોજે મોજે —
છબ… છબ… છબ…

ગરબાના દીવાનું
લાલ પ્રતિબિંબ
પાણી પર તરે છે,
જાણે કોઈ જલપરી
માથે ગરબો લઈને
કાંઠે આવવા મથતી હોય.

સવારે
વહાણ ફરી નીકળશે,
દીકરીઓ ફરી જાળ ગૂંથશે;
પણ દરિયો
આખું વરસ
એ નવ રાત
ગણગણતો રહેશે.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખવારતાઆગલો લેખ →મોકલું