દાદીની સાંજ

બારી પાસે
દાદી સ્વેટર ગૂંથે છે —
અમેરિકામાં રહેતા
પૌત્ર માટે.

ત્યાં તો
ઘરમાં હીટર છે,
ગાડીમાં હીટર છે,
ઑફિસમાં હીટર છે.
એણે ફોન પર કહેલું પણ ખરું:
‘દાદી, રહેવા દો, અહીં ઠંડી નથી લાગતી.’

તોય
દાદીની સોયો
ચાલ્યા કરે છે,
ટક… ટક… ટક…
જાણે ઘડિયાળ.

સાંજ ઢળે છે,
આંગળીઓ ધ્રૂજે છે,
એક ટાંકો છૂટી જાય છે.

દાદી
ઊન ઉકેલીને
ફરી ગૂંથે છે.

એ સ્વેટર
ઠંડીથી બચાવવા નથી,
એ તો દાદીને
એકલતાથી બચાવે છે —
હજી
કોઈ માટે
કશુંક કરવાનું બાકી છે, એવા
એક ગરમ ભ્રમથી.

– પરાગ રતનપરા