← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

દાદાની રકાબી

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

દાદાની રકાબીમાં દરિયો, ભાઈ, દાદાની રકાબીમાં દરિયો,
ફૂંક મારે ત્યાં મોજાં ઊછળે, ઘર આખું થાય ખળભળિયો!

કપ તો એમને ગમે નહીં, કહે — ‘એ તો અંગ્રેજી ચાળો,’
રકાબી ભરીને સબડકો તાણે, સંભળાય આખો માળો;
પાડોશી બારી ખોલી પૂછે: ‘કોણ પાણીમાં તરિયો?’
દાદાની રકાબીમાં દરિયો…

ડૉક્ટર કહે: ‘ખાંડ બંધ!’ તો દાદા મીઠું મલકે,
ગોળનો ગાંગડો મોમાં મૂકે, ચા પીએ ચુપકે ચુપકે;
દાદીમા ભાળી જાય ત્યારે ઘરમાં ઊઠે ઝઘડો ભરિયો…
દાદાની રકાબીમાં દરિયો…

પરાગ કહે: આ કૉફીશૉપના મગ ભલે હો મોંઘા,
સબડકાનો સ્વાદ જ જુદો, બાકી બધા ઢોંગા;
રકાબી ગઈ ને સાથે ગયો ઘરનો હસતો ઓરિયો…
દાદાની રકાબીમાં દરિયો, ભાઈ, દાદાની રકાબીમાં દરિયો.

– પરાગ રતનપરા

ગીતહાસ્ય
← પહેલો લેખવાદળનાં ધણઆગલો લેખ →કિનારા સુધી