← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ચૂપ છું

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

બોલવાનું તો ઘણું છે, સાંભળીને ચૂપ છું,
આંખમાં હિમ જેમ ધીમે ઓગળીને ચૂપ છું.

બાપ સામે બોલવાની હિંમત નહોતી કદી,
ને સ્મશાનેથી હવે હું નીકળીને ચૂપ છું.

ચેનલોમાં રોજ ચીસો, રોજ ઝઘડા, રોજ ગાળ,
હું રિમોટે સૌ અવાજો સાંકળીને ચૂપ છું.

દીકરીની જાન ચાલી, ઢોલ પણ ધીમો થયો,
હું ય છોડી એ જ નાની આંગળીને ચૂપ છું.

આ ‘પરાગે’ શબ્દ સઘળા ફૂલ જેવા વાવિયા,
ને બગીચે રંગ છે, હું ઝળહળીને ચૂપ છું.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #મૌન #પિતા #દીકરી #વ્યંગ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Silence #Father #DaughtersWedding #UnspokenGrief #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખતારા વિનાઆગલો લેખ →લિંક છે