છૂટા શેર ૭૮૪૬–૭૮૬૫

૭૮૪૬.
આંગણે ઓસરી, ઓસરી ઓરડો,
ઓરડે મા હતી, આજ સૂનો બધો.
૭૮૪૭.
વાંસળી સાંભળી દોડતી રાધિકા,
બેડલું ઘાટ પર, ભાન સૌ શ્યામમાં.
૭૮૪૮.
ભાષણો ગાજતાં મંચ પર રોજ સૌ,
ઝૂંપડે ભૂખ ને દીવડો ના બળે.
૭૮૪૯.
રાતના ઓસરીમાં ઢળી ચાંદની,
ખાટલે બા કહે વારતા ભૂતની.
૭૮૫૦.
મેઘલી રાતમાં વીજ ઝબકાર દે,
ને હૃદયમાં ઝગે નામ તારું સખી.
૭૮૫૧.
આ પરાગે ગઝલમાં ઝરણ વાવિયું,
કાગળો પણ હવે ખળખળે છે સખા.
૭૮૫૨.
દોસ્ત તું સાથ હો તો સફર ફૂલની,
પથ્થરો પણ બને રેશમી પાથરણ.
૭૮૫૩.
કાલથી ચાલવા, દોડવા જઈશ હું,
આજ તો ફાફડા, ને ગરમ ચા પછી.
૭૮૫૪.
દીકરી સાસરે જઈ પછી ફોન પર
પૂછતી: 'બાપુ, લીધી દવા? ઠીક છો?'
૭૮૫૫.
ઝેર પીધું છતાં નાચતી એ સદા,
શ્યામના નામમાં ઝેર પણ મીઠડું.
૭૮૫૬.
કાલની રાહમાં આજ સૌ વીતતી,
ને પછી કાલ પણ આજ થઈ ચાલતી.
૭૮૫૭.
માવડી હાથમાં રોટલો ગોળનો,
સ્વાદ એ ક્યાંય ના પાંચતારે મળે.
૭૮૫૮.
બાગમાં આ પરાગે ભરી મ્હેક સૌ,
ને ભ્રમર ગાય છે આજ મીઠી ગઝલ.
૭૮૫૯.
આંખમાં આંસુ ને યાદ ને તું નથી,
ઓરડે ગંધ તારી હજી છે ભરી.
૭૮૬૦.
હાથમાં લાકડી, આંખ પર કાચ છે,
તોય મન તો હજી બાળ શું નાચતું.
૭૮૬૧.
મંદિરે આરતી ચાલતી ને બધા
વીડિયો ખેંચતા, ઈશ ભૂલી ગયા.
૭૮૬૨.
વૃક્ષને કાપતાં ચીસ પાડી ધરા,
સાંભળી ના કશે કોઈએ એ વ્યથા.
૭૮૬૩.
ધૂળમાં જઈ પરાગે ઉગાડી કળી,
મૃત્યુ પણ જન્મ થઈ મ્હેકતું ત્યાં ફરી.
૭૮૬૪.
ફાગણે કેસુડો આંગણે મ્હોરિયો,
રંગ ને ઢોલ ને ગાન ને નાચ સૌ.
૭૮૬૫.
ઈશ્વરે આ ધરા સાવ મફતે ધરી,
માનવે વાડ બાંધી, પછી વેચતો.
– પરાગ રતનપરા

કવિ: પરાગ રતનપરા · તખલ્લુસ: ‘પરાગ’
કાવ્ય ક્રમ ૩૯૩૨–૪૦૩૧ · શેર ક્રમ ૭૮૬૬–૮૦૬૫