છૂટા શેર ૭૬૩૧–૭૬૬૫

૭૬૩૧.
હતી ઓસરીમાં ખુશી રોજની,
હવે બંધ બારી, ઉદાસી ભરી.

૭૬૩૨.
તને યાદ કરતાં પ્રભાતો થયાં,
ઝરૂખે હતો હું ઉજાગર ભરી.

૭૬૩૩.
પરાગે લખી વાત ફૂલો તણી,
હવા વાંચતી’તી ગલીએ ગલી.

૭૬૩૪.
હતો રોટલો ને હતી છાશ, ને
હતી ભૂખ સાચી, હતી ઊંઘ પણ.

૭૬૩૫.
ભલે વાય આંધી, ભલે વીજળી,
હથેળી મહીં દીપ ઝગતો હજી.

૭૬૩૬.
તબીબો કહે છે, ‘ઘટાડો વજન,’
અને બા કહે, ‘લે, હજી રોટલી.’

૭૬૩૭.
કદમ્બે હજી વાંસળી ગુંજતી,
ગયો શ્યામ, રાધા રહી ત્યાં હજી.

૭૬૩૮.
પિતા મૌન ઊભા વિદાયે હતા,
છતાં એમની આંખ ભીની હતી.

૭૬૩૯.
પરાગે ગઝલ ગાઈ મ્હેફિલ મહીં,
મળી દાદ સૌની, સમજ ક્યાં હતી?

૭૬૪૦.
નદી સાગરે જઈ ભળી ગઈ, અને
નદીનું ગયું નામ પણ સાથમાં.

૭૬૪૧.
મજૂરો ઉઘાડે પગે ઘર ગયા,
ઘરો બાંધનારા જ બેઘર થયા.

૭૬૪૨.
પરાગે સુગંધો લુટાવી બધી,
હવે ડાળ ખાલી ઝુલાવે હવા.

૭૬૪૩.
હતો શોક, ને સૌ કરે ‘પોસ્ટ’ ત્યાં,
લખી ‘અલવિદા’, ને ગણે ‘લાઇકો’.

૭૬૪૪.
નદી આંગણે, ઓરડે, ચોકમાં,
હતી ઝૂંપડી, એ ય તરતી રહી.

૭૬૪૫.
વઘારે ચડી હિંગ, ને બા હસી,
હજી એ સુગંધે જગે ભૂખ, લ્યો.

૭૬૪૬.
પરાગે સજાવ્યું ગઝલનું ભવન,
પધાર્યા બધા શબ્દ મ્હેમાન થઈ.

૭૬૪૭.
પળો પાંદડાં થઈ ખરી જાય છે,
ઉમર ડાળ થઈ, એકલી ઝૂલતી.

૭૬૪૮.
વચન વેચતા, વોટ પણ વેચતા,
હવે દેશ બાકી, પછી શું થશે?

૭૬૪૯.
તને ભૂલવા કાજ પીધો શરાબ,
નશામાં ય તારું સ્મરણ થઈ ગયું.

૭૬૫૦.
પરાગે પતંગો ઉડાડ્યા ઘણા,
હવાને ભરોસે, ન ફિરકી કદી.

૭૬૫૧.
ઘરે શ્રીમતીજી કરે ભાષણો,
અમે નમ્ર શ્રોતા, કહીએ ‘સરસ’.

૭૬૫૨.
ખળે ધાન ઢગલો, બજારે ન ભાવ,
ગયો ખેડુ પાછો, ન ઝોળી ભરી.

૭૬૫૩.
પરાગે ઉઘાડી હૃદયની ગલી,
પવન લઈ ગયો મ્હેક ઘરઘર સુધી.

૭૬૫૪.
ગયાં બા, પછી ક્યારડે ધૂળ છે,
છતાં સાંજના ત્યાં ધરું દીવડો.

૭૬૫૫.
કિતાબો કબાટે પડી ધૂળમાં,
અને લોક વાંચે બધા ‘સ્ટેટસો’.

૭૬૫૬.
પરાગ જ ધરા પર ઢળી ગ્યો, અને
નવી કૂંપળોમાં ફરી આવિયો.

૭૬૫૭.
ગયા તીર્થ, ગંગા મહીં ન્હાઈ, ને
ફરી ઘેર આવી, ઠગે લોક, લ્યો!

૭૬૫૮.
તમે ને અમે સાથ ચાલ્યાં ઘણું,
હવે લાકડી પણ બનીને સખી.

૭૬૫૯.
ઉડાડી ગયો વાયરો આ પરાગ,
હવે એ જ ગંધે મળે છે બધે.

૭૬૬૦.
લડે તખ્ત, મરતા ગરીબો બધે,
ઘરે રાહ જોતી રહે માવડી.

૭૬૬૧.
હસે બાળ, ત્યાં ઈશ હસતો હશે,
રડે બાળ, ત્યાં આભ ભીનું થશે.

૭૬૬૨.
સભામાં હતું સત્ય મૂંગું સદા,
અને ઝૂઠ ગરજે સભા ગજવતું.

૭૬૬૩.
પરાગે ન રાખ્યો કશે પણ નિવાસ,
હવા લઈ જશે ત્યાં જ એનું વતન.

૭૬૬૪.
નવે વર્ષ સંકલ્પ લીધો નવો,
ગરમ ફાફડા જોઈ, ચાલ્યો ગયો!

૭૬૬૫.
પરાગે સમાવી ગઝલમાં સદી,
અને જિંદગી એક ક્ષણમાં ભરી.

– પરાગ રતનપરા

કવિ: પરાગ રતનપરા · તખલ્લુસ: ‘પરાગ’
કાવ્ય ક્રમ ૩૮૩૨–૩૯૩૧ · શેર ક્રમ ૭૬૬૬–૭૮૬૫