છૂટા શેર ૨૦૬૧–૨૦૬૫

૨૦૬૧.
ઓસરીમાં બા નથી, પણ ખાટલો એનો હજી,
રોજ સાંજે એ જ ખૂણે આંખ મારી છે હજી.

૨૦૬૨.
ગામ છોડી, દેશ છોડી, હું ગયો પરદેશમાં,
તોય સપને રોજ આવે લીમડો પાદર તણો.

૨૦૬૩.
ઝૂંપડીમાં દીવડો ને બંગલામાં ઝુમ્મરો,
તોય અંધારાં બધાનાં એક સરખાં હોય છે.

૨૦૬૪.
પ્રેમ કરવો હોય તો આ જાતને ભૂલી જજે,
હું રહે ત્યાં તું સમાવાની જગા ક્યાં હોય છે?

૨૦૬૫.
આ પરાગે શબ્દ વાવ્યા કાગળે ચોમાસમાં,
ને ગઝલની વેલ ઊગી ગામના ઉંબર સુધી.

– પરાગ રતનપરા

---

કવિ: પરાગ રતનપરા · તખલ્લુસ: ‘પરાગ’
કાવ્ય ક્રમ ૧૦૩૨–૧૧૩૧ · શેર ક્રમ ૨૦૬૬–૨૨૬૫