← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

છૂટ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

લગ્ન પછી એમણે કહ્યું:
‘તને પૂરેપૂરી છૂટ છે.’

નોકરી કરવાની છૂટ —
બસ, સવારનો નાસ્તો ને બપોરનું ટિફિન
સમયસર થઈ જવા જોઈએ.

પિયર જવાની છૂટ —
બસ, બા-બાપુજીને પૂછીને,
ને સાંજ પહેલાં પાછી.

મનગમતાં કપડાં પહેરવાની છૂટ —
બસ, લોકો શું કહેશે
એ વિચારીને.

બોલવાની પણ છૂટ —
બસ, મહેમાનોની સામે નહીં,
બાળકોની સામે નહીં,
ને એમનો મૂડ સારો ન હોય ત્યારે તો
બિલકુલ નહીં.

વર્ષો પછી
એ ચિતા પર સૂતી
ત્યારે પહેલી વાર
કોઈએ એને કશું પૂછ્યું નહીં.

એ દિવસે
એને સાચી છૂટ મળી.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસવ્યંગ
← પહેલો લેખછે નસીબઆગલો લેખ →પટોળું