← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

છોડાવજે

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ઓ ખુદા, ભીતર તણા અંધારથી છોડાવજે,
ને મને આ મોહના સંસારથી છોડાવજે.

બાપના સપનાં ખભે, માની દુવાઓ આંખમાં,
સૌ અપેક્ષાના વળી આ ભારથી છોડાવજે.

માગવા ઊભો રહું, એવી ઘડી ના આપજે,
શેઠિયાઓના બધા દરબારથી છોડાવજે.

રોજ ઊઠીને ફકત હિંસા જ નફરત વાંચતો,
આંખને એવા બધા અખબારથી છોડાવજે.

મ્હેક થઈને આ પરાગે ઊડવું છે આભમાં,
ફૂલના રંગીન સૌ શણગારથી છોડાવજે.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #પ્રાર્થના #મુક્તિ #સૂફી #આધ્યાત્મ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Prayer #Liberation #SufiSpirit #Detachment #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખરંગરેજઆગલો લેખ →સામાન્ય માણસ