છેલ્લું કિરણ

સૂરજનું છેલ્લું કિરણ
ક્યાં જઈને બેસે છે, ખબર છે?

મંદિરના કળશ પર નહીં,
બંગલાની બારી પર નહીં,
ટાવરની ટોચે પણ નહીં.

ગામને છેવાડે
ઝૂંપડીની બહાર
ખાટલે બેઠેલી
ડોશીની આંખમાં —
જે આખો દિવસ
દીકરાની વાટ જોતી
પાદર સામે તાકી રહી છે.

સૂરજ ત્યાં
થોડી વાર
રોકાઈ જાય છે,
જાણે
એને પણ
ઘેર જવાની ઉતાવળ નથી.

– પરાગ રતનપરા