છાંયડાનો રસ્તો

મને એવો રસ્તો આપ, રે વ્હાલા, જ્યાં ઝાડ ઝૂકીને બોલે,
ઘડીક બેસી પોરો ખાઉં, ને પંખી ખોલે ઢોલે.

ચારે બાજુ ડામર ડામર, ચારે બાજુ ધુમાડો,
હોર્ન વાગે, ધૂળ ઊડે, ને માણસ બન્યો ગાડો;
ક્યાંક તો લીમડો આવે, જે છાંયો દે અણમોલે…
મને એવો રસ્તો આપ…

વડની વડવાઈએ હીંચકું, આંબે કેરી તોડું,
ગામને પાદર ભેરુ ભેગો, ગિલ્લી-દંડા જોડું;
ધીમે ચાલું, ધીમે જીવું, કોઈ ન મને ખોલે…
મને એવો રસ્તો આપ…

પરાગ કહે: આ દોડાદોડી, ક્યાં જઈને અટકશે?
ઝાડ કાપીને પહોળો રસ્તો, તડકો સૌને ખટકશે;
એક ઝાડ તું વાવી દે, તો પુણ્ય સો તીરથ તોલે…
મને એવો રસ્તો આપ…

– પરાગ રતનપરા