ચૈત્રી પૂનમ

ચૈત્રી પૂનમની રાત હતી.
ગામ આખું
માતાજીના મેળામાં હતું.

એ એકલી
અગાસી પર ઊભી હતી,
હાથમાં
સાસરેથી આવેલો
ભારેખમ ચાંદીનો કંદોરો.

એણે ચાંદ સામે જોયું,
પછી કંદોરા સામે.

બંને ચાંદીના હતા.
એક
આખા આકાશમાં ફરતો હતો;
બીજો
એની કમરે.

તે રાત્રે
એણે કંદોરો
પેટીમાં મૂક્યો,
ને પહેલી વાર
પોતાના નામનો
એક પત્ર લખ્યો —
કોઈને નહીં,
પોતાને.

– પરાગ રતનપરા